Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 3

De zitting was op 13 mei 2016 in één van de zalen in het Gerechtsgebouw te Zwolle. Het college was als volgt samengesteld:

W.J.B. Cornelissen, voorzitter

prof. mr. J.C.J. Dute, lid-jurist

E.I. van Dijk, dr. A.N.H. Weel, E.H. The- van Leeuwen leden-geneeskundigen

B.E.H. Zijlstra-Bauer, secretaris. Doorgaan met het lezen van “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 3”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 2

In deze reeks artikelen doe ik uitgebreid verslag over hoe ik in 2015 een klacht heb ingediend bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle aangaande het handelen van mevrouw Kalteren, die in de functie van bedrijfsarts was ingehuurd door mijn voormalige werkgever. Omdat bepaalde essentiële zaken niet te bewijzen zijn, was het aangaande deze zaken haar woord tegen het mijne. Om niet wegens smaad en laster te worden vervolgd, doe ik dan ook uitgebreid verslag van drie versies aangaande het handelen van mevrouw Kalteren. U krijgt mijn versie te lezen en de versie van mevrouw Kalteren. Aan de hand van deze twee versies en het geleverde bewijsmateriaal (of het ontbreken daarvan) diende het Tuchtcollege een beslissing te maken. De beslissing van het Tuchtcollege is de derde versie van het verhaal. Zowel de zittingen als de beslissingen (uitspraken) van het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg zijn “openbaar”. U kunt dan ook alle essentiële documenten lezen, die door beiden partijen zijn aangedragen gedurende de Tuchtrechtelijke procedure, alsmede de beslissing van het Tuchtcollege. Doorgaan met het lezen van “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 2”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 1

Indien u wilt, kunt u de delen 1 t/m 4 overslaan en met deel 5 beginnen, omdat in deel 5 een korte samenvatting is gegeven van de eerste vier delen.

Het is inmiddels de meeste mensen wel duidelijk dat het systeem niet de mensheid dient en dat er broodnodig verandering dient te komen. De oplossing voor de talloze problemen zal nooit in gang worden gezet door het systeem en de mensen (op een enkele uitzondering na) die een goede positie in het systeem hebben weten te bemachtigen, terwijl dit systeem uiteindelijk alleen maar problemen heeft veroorzaakt. De welwillende en door het systeem buitenspel gezette mensen achten zichzelf machteloos om het systeem ten goede te kunnen veranderen of zelfs te kunnen stoppen. Toch blijven deze mensen het tot op het bot verrotte systeem braaf gehoorzamen en steunen, waardoor het systeem in stand wordt gehouden. De mensen die behoren tot de witte boorden of een andere vooraanstaande positie in het systeem hebben weten te bemachtigen, zullen nooit hun behaalde positie vrijwillig opgeven. Tevens zullen zij nooit toegeven, dat zij hun werk niet naar behoren doen of hun positie ten koste van onschuldige mensen misbruiken. Om te laten zien dat het systeem tot op het bot verrot is, doordat het gebaseerd is op angst, uitbuiting, leugens, anonimiteit en geheimhouding, is het tijd dat het systeem een gezicht krijgt. Doorgaan met het lezen van “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 1”