Nederland is een dictatuur

Op deze website kunt u aan de hand van de avonturen van René Mäkel lezen, dat het systeem tot op het bot verrot en corrupt is. Het systeem dient de grote meerderheid van de mensen niet, maar slechts een zeer kleine minderheid. Deze minderheid bestaat uit mensen die behoren tot de aristocratie en mensen behorend tot het volk, die een mooie positie in het systeem hebben weten te bemachtigen. Deze mooie positie kan enerzijds in onwetendheid zijn verkregen, omdat een zogenaamd intelligent individu uit het volk zich bijvoorbeeld succesvol heeft laten conditioneren in het onderwijssysteem en daardoor een belangrijke positie in het systeem heeft weten te bemachtigen. Dit individu zal vervolgens zijn verworven positie in zijn eigen belang verdedigen, waardoor het systeem in stand gehouden wordt. Anderzijds kan een individu uit het volk ook bewust meewerken aan de (smerige) agenda van de aristocratie. Geld doet bij veel mensen wonderen.

Deze kleine minderheid mensen, die voorname en machtige posities in het systeem hebben weten te bemachtigen, worden gecontroleerd en aangestuurd door telgen behorend tot de aristocratische families, die in Europa vanaf halverwege de negentiende eeuw heimelijk tussen de mensen behorend tot het volk zijn gaan wonen. De telgen uit deze aristocratische families zorgen er altijd voor, dat zij elkaar de belangrijke posities in het systeem toewijzen. Het gevolg is, dat Nederland niets anders is dan een dictatuur, waarbij het systeem de dekmantel voor de aristocratische families is geworden.

Omdat de aristocratie zeer hiërarchisch is georganiseerd, waarbij de afkomst in eerste instantie bepalend is voor de positie in de hiërarchie, is het systeem eveneens zeer hiërarchisch opgezet. René Mäkel, de schrijver van zijn avonturen op deze website, behoort niet tot de aristocratie, maar tot de laagste klasse: het proletariaat. René was nooit op zoek naar een machtige positie in het systeem en geld was niet zijn primaire drijfveer bij het kiezen van zijn toekomstige functie. Hij wilde slechts creatief bezig zijn in de techniek en mooie dingen maken. Helaas werd hij als zoveel andere werknemers door diverse werkgevers als uitschot behandeld. Zijn avonturen laten zien, dat nagenoeg iedereen, maar vooral de loonslaven, in Nederland bang zijn om hun precaire positie in het systeem te verliezen. Uit angst houden de loonslaven én de mensen uit het volk, die een machtige positie hebben weten te bemachtigen, nagenoeg altijd hun mond, wanneer zij getuige zijn, dat op enige wijze mensen onrecht wordt aangedaan. Omdat deze angst van jongs af aan collectief wordt gecreëerd, zijn de meeste mensen zich niet eens meer bewust van deze angst. Saamhorigheid en het zogenaamd “algemeen belang” zijn in de huidige dictatuur dan ook slechts een illusie.

In 2012 had René na langdurige pesterijen middels het ondertekenen van een vaststellingsovereenkomst “ingestemd” zijn arbeidsovereenkomst te beëindigen. Een uitgebreid verslag van dit avontuur, dat uiteindelijk vele onverwachte wendingen kreeg, wordt in meerdere delen geplaatst.

Bij de onverwachte wendingen zijn diverse partijen betrokken, waarbij deze partijen allen een witte boorden functie hebben in het systeem. Nagenoeg alle betrokken witte boorden hadden hun werk niet naar behoren gedaan, hadden zich jegens René misdragen en enkelen hadden zelfs een misdrijf jegens hem gepleegd. Zijn avontuur “Het tweede (!) arbeidsconflict” laat zien, dat het systeem tot op het bot verrot is en dat de witte boorden elkaar onvoorwaardelijk steunen ten koste van een tot het proletariaat behorende loonslaaf. Gezien de omvang en de ernst waarmee de witte boorden René onrecht hebben aangedaan, zullen zij er alles aan doen om te verhinderen dat hij zijn verhaal naar buiten zal kunnen brengen. Hierbij zullen zij elkaar onvoorwaardelijk steunen door onder meer gezamenlijk René als een gestoorde gek weg te zetten, die zaken verkeerd ziet als het hem niet zint en in alles een complot ziet.

De witte boorden in deze reeks artikelen, die elkaar onvoorwaardelijk steunen en daarbij de leugens in stand houden ten koste van René, behoren niet tot de minste partijen. Het gaat hierbij om managers van een multinational, een bedrijfsarts, twee advocaten van verschillende gerenommeerde (grote)kantoren, het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg, de Orde van Advocaten, de politie en het Openbaar Ministerie. Zou René niet goed bij zijn hoofd zijn en in alles en iedereen een complot tegen hem zien of zouden bovengenoemde partijen inderdaad samenzweren om elkaar te steunen ten koste van een tot het proletariaat behorende loonslaaf?

Het avontuur “Nederland is een dictatuur” bestaat naar verwachting uit onderstaande delen. De delen 1 t/m 6 worden in het blog “Het tweede (!) arbeidsconflict” genoemd en de delen 7 t/m 11 zijn in het blog te vinden onder “Nederland is een dictatuur”. Het is overigens mogelijk om bij deel 5 te beginnen, omdat daarin een (korte) samenvatting wordt gegeven van de delen 1 t/m 4:

DEEL 1 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

Het ontstaan van het arbeidsconflict en de rol van de bedrijfsarts.

DEEL 2 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

Procedure bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle.

bijlage: klaagschrift Kalteren

bijlage: verweerschrift Kalteren

bijlage: repliek Kalteren

bijlage: dupliek Kalteren

bijlage: samenvatting Kalteren

DEEL 3 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

Procedure bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle.

bijlage: onderzoek heropend Kalteren

DEEL 4 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

Procedure bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle.

bijlage: beslissing (vonnis) Kalteren

DEEL 5 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

In beroep bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg.

DEEL 6 – Het tweede (!) arbeidsconflict.

In beroep bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg.

bijlage: beroep beroepschrift Kalteren

bijlage: beroep verweerschrift Kalteren

bijlage: beroep beslissing (vonnis) Kalteren

DEEL 7 – Nederland is een dictatuur.

Nadat René middels een vaststellingsovereenkomst zijn arbeidsovereenkomst had beëindigd, bleek dat zijn voormalige werkgever zijn diensten nog nodig te hebben.

Dit artikel wordt nog geplaatst.

DEEL 8 – Nederland is een dictatuur.

Omdat de voormalige werkgever zijn diensten nog nodig bleek te hebben, terwijl hij niet meer in dienst was, werd geprobeerd met advocaten middels afdreiging hem zover te krijgen, dat hij onvoorwaardelijk zijn diensten zou verlenen aan zijn voormalige werkgever.

Omdat de wijze waarop de vaststellingsovereenkomst tot stand was gekomen volgens de beleving van René puur misdadig was, wilde hij aan deze “verzoeken” niet onvoorwaardelijk meewerken. Bovendien was volgens de vaststellingsovereenkomst zijn arbeidsovereenkomst komen te vervallen en was tevens wederzijdse finale kwijting verleend, zodat zijn voormalige werkgever niet alleen niets meer te eisen had, maar hem ook met rust diende te laten.

Uiteindelijk was René door advocaat B gedagvaard in kort geding, zodat hij middels een uitspraak van de voorzieningenrechter zou worden gedwongen, dat hij onvoorwaardelijk zijn diensten zou moeten verlenen aan zijn voormalige werkgever, terwijl hij daar niet meer in dienst was.

Dit artikel wordt nog geplaatst.

DEEL 9 – Nederland is een dictatuur.

Omdat de voormalige werkgever van René zijn diensten nog nodig bleek te hebben, terwijl hij niet meer in dienst was, werd geprobeerd met advocaten hem zover te krijgen, dat hij onvoorwaardelijk zijn diensten zou moeten verlenen aan zijn voormalige werkgever.

Omdat de wijze waarop de vaststellingsovereenkomst tot stand was gekomen volgens de beleving van René puur misdadig was, wilde hij aan deze “verzoeken” niet onvoorwaardelijk meewerken. Bovendien was volgens de vaststellingsovereenkomst zijn arbeidsovereenkomst komen te vervallen en was tevens wederzijdse finale kwijting verleend, zodat zijn voormalige werkgever niet alleen niets meer te eisen had, maar hem ook met rust diende te laten.

Advocaat B had zich niet aan de Advocatenwet gehouden, zodat René advocaat A bij de Orde van Advocaten had aangeklaagd. Hoe dat is verlopen, kunt u binnenkort hier lezen.

DEEL 10 – Nederland is een dictatuur.

Omdat mijn voormalige Werkgever B mijn diensten nog nodig bleek te hebben, terwijl ik niet meer in dienst was, werd geprobeerd met advocaten mij zover te krijgen, dat ik onvoorwaardelijk mijn diensten zou verlenen aan mijn voormalige werkgever.

Omdat de wijze waarop mijn vaststellingsovereenkomst tot stand was gekomen volgens mijn beleving puur misdadig was, wilde ik aan deze “verzoeken” niet onvoorwaardelijk meewerken. Bovendien was volgens de vaststellingsovereenkomst mijn arbeidsovereenkomst komen te vervallen en was tevens wederzijdse finale kwijting verleend, zodat mijn voormalige werkgever niet alleen niets meer te eisen had, maar mij ook met rust diende te laten.

Advocaat B had zich niet aan de Advocatenwet gehouden, zodat ik advocaat B bij de Orde van Advocaten had aangeklaagd.

Dit artikel wordt nog geplaatst.

DEEL 11 – Nederland is een dictatuur.

Omdat advocaat B in opdracht van de voormalige werkgever van René jegens hem afdreiging had toegepast, had René hiervan aangifte gedaan bij de politie. Hoe de politie en het Openbaar Ministerie zijn aangifte hebben “behandeld” wordt in dit artikel uitvoerig beschreven.

Afdreiging is dreigen zonder fysiek geweld om iets bij een persoon voor elkaar te krijgen, terwijl deze dreigementen jegens deze persoon niet gerechtvaardigd zijn. Advocaat B had gedreigd onvoorwaardelijk beslag te leggen op de roerende- en onroerende goederen, eventueel inkomen en andere tegoeden van René, indien hij de eisen van de advocaat niet zou inwilligen. Deze dreigementen heeft de advocaat uiteindelijk niet waargemaakt. Niet omdat René aan zijn dreigementen had voldaan, maar omdat de dreigementen van de avocaat niet gerechtvaardigd waren.

Dit artikel wordt nog geplaatst.