Het arbeidsconflict en de rechten van de loonslaaf – DEEL 2

De arbodienst en de bedrijfsarts

Een bedrijfsarts is een medisch specialist. Dit betekent dat een bedrijfsarts een zes jaar durende opleiding tot basisarts heeft voltooid en daarna met succes een vierjarige vervolgstudie heeft afgesloten om de beschermde titel “bedrijfsarts” te mogen voeren. Wanneer een bedrijfsarts wordt ingeschakeld, dan moet dit via een arbodienst. Bij een arbodienst werken mensen met de benodigde papieren met het doel om werkgevers aangaande de werkomstandigheden van de werknemers op verschillende gebieden te kunnen adviseren. Een groot bedrijf kan zelf een arbodienst opzetten, bijvoorbeeld met of zonder bedrijfsarts in vaste dienst. Er zijn “zelfstandige” bedrijfsartsen die zich laten inhuren door arbodiensten, omdat vele arbodiensten te klein zijn om een bedrijfsarts in vaste dienst te kunnen nemen. Continue reading “Het arbeidsconflict en de rechten van de loonslaaf – DEEL 2”

Tuchtcollege pakt corrupte bedrijfsartsen niet aan

Onderstaand artikel werd op 30 maart 2018 geplaatst op de site van Martin Vrijland.

Trouwe lezers van deze site hebben zo langzamerhand wel door dat burgerij verworden lijkt tot slaven van een systeem dat zich van jongs af aan opdringt middels list en bedrog en dat zich vooral via angst in stand houdt. Het principe ‘brood en spelen’ zorgt voor de nodige afleiding en de invoer van een totalitair systeem verloopt als een sluipmoordenaar. Dat gaat over generaties en via schijndemocratische processen. Daarom hebben de meesten het niet door, want een kind van nu is al gewend aan wat voor de ouders nog nieuw was. The totalitarian tiptoe neemt geen grote stappen, maar zorgt voor gewenning en acceptatie via het spel van zelfgeschapen problemen, verkocht door de politiek en media, om vervolgens de oplossing aan te reiken. In die oplossing liggen steeds die kleine stappen richting dat totalitaire systeem verscholen. Continue reading “Tuchtcollege pakt corrupte bedrijfsartsen niet aan”

Het Arbeidsconflict, de bedrijfsarts en het Tuchtcollege – deel 2 – slot

In mijn klaagschrift van 29 maart 2017 had ik zes klachten jegens de door Von Gahlen ingehuurde bedrijfsarts van de Arbo Unie de heer Everaert geformuleerd en toegelicht. Het volledige klaagschrift kunt u hier lezen, exclusief de bijlagen. Samengevat had ik onderstaande klachten:

  • De heer Everaert had ontkend en/of genegeerd, dat ik in een ernstig arbeidsconflict verzeild was geraakt;
  • De heer Everaert had niet de STECR Werkwijzer Arbeidsconflicten toegepast, terwijl hij deze in mijn geval had moeten volgen;
  • De heer Everaert had zich niet gehouden aan het Standpunt “Claimbeoordeling” van juni 2005, zoals deze was opgesteld door de NVAB;

Continue reading “Het Arbeidsconflict, de bedrijfsarts en het Tuchtcollege – deel 2 – slot”

Het Arbeidsconflict, de bedrijfsarts en het Tuchtcollege – deel 1

Dit artikel is het vervolg op de reeks artikelen “Ontslag op staande voet”. Indien u wilt, kunt u onderstaande “inleiding”, het stukje “De corrupte bedrijfsarts en het Tuchtcollege” en de “samenvatting van ontslag op staande voet” overslaan en verder lezen onder het kopje “Het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg”.

Inleiding

Middels de website ”DELOONSLAAF” wordt een poging gedaan u te laten zien dat u in een zeer geraffineerde dictatuur leeft. Het verborgen dictatoriale bewind verschuilt zich daarbij achter het zielloze, verrotte, corrupte en meedogenloze systeem. Het verborgen bewind stuurt de technologische ontwikkelingen en invoering van nieuwe wetgeving zodanig, dat dit dictatoriale bewind middels de centralisatie van macht met de dag krachtiger wordt. Continue reading “Het Arbeidsconflict, de bedrijfsarts en het Tuchtcollege – deel 1”

Nederland is een dictatuur – deel 13

IN BEROEP BIJ HET TUCHTCOLLEGE

Ik had aan de hand van diverse aan den lijve ondervonden rechtszaken al het een en ander meegemaakt in “onze” zogenaamde rechtsstaat, maar dat het Regionaal Tuchtcollege te Zwolle de arrogantie en minachting had om op een dergelijke wijze mij in mijn ongelijk te stellen, dat had ik nooit verwacht. Blijkbaar had het Tuchtcollege de ervaring, dat men hiermee wegkwam. Continue reading “Nederland is een dictatuur – deel 13”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 6

Het doel van deze reeks artikelen “Het Tweede (!) arbeidsconflict” is, u te laten zien dat het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg een wassen neus is. Het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg is onderdeel van “onze” zogenaamde rechtsstaat waarin wij leven, die u de illusie moet geven dat wanneer u onrecht wordt aangedaan, dat u dan uw recht middels het rechtssysteem zou kunnen halen. Continue reading “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 6”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 5

Met het openbaar maken van mijn avonturen in het systeem, hoop ik u te laten zien dat u in een uitermate geraffineerde en daardoor openlijk verborgen dictatuur leeft. In deze dictatuur zijn vrijheid, democratie en recht slechts een illusie… een leugen. U bent niet vrij, want uw leven wordt volledig bepaald en ingericht door het systeem, waarin u van jongs af aan in onwetendheid gedwongen werd een positie in te nemen. U hebt nooit om het huidige systeem gevraagd. Door middel van conditionering, indoctrinatie, propaganda, democratie en rechtspraak wil de aristocratie u doen laten geloven dat de mensen collectief (dus u ook) voor dit systeem hebben gekozen. De waarheid is, dat geen enkel mens behorende tot het volk voor dit systeem heeft gekozen. Continue reading “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 5”

De “dienstverlening” van het UWV – deel 2

In 2015 en 2016 had ik het handelen van respectievelijk de bedrijfsarts Thea Kalteren en een op dit moment niet nader te noemen verzekeringsarts van het UWV (die komt in de nabije toekomst ook nog uitgebreid aan bod) voorgelegd aan het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Na het doorlopen van de twee procedures had ik de nodige kennis en ervaring opgedaan, zodat ik wist hoe ik mevrouw Frenay-van Maasdam kon aanpakken. Overigens blijkt het Tuchtcollege moeite te hebben uit te voeren waar het beweert voor te staan. Dit is echter een heel ander verhaal, waarover u uitgebreide artikelen kunt verwachten op deze website. Continue reading “De “dienstverlening” van het UWV – deel 2″

De “dienstverlening” van het UWV – deel 1

Gedurende mijn leven als loonslaaf ben ik vele malen werkloos geweest. Om aan geld te komen om in mijn eerste levensbehoeften te kunnen voorzien, was ik gedurende mijn werkloosheid afhankelijk van een uitkeringsinstantie, die thans bekend staat onder de naam UWV. Net als alle andere door de overheid in het leven geroepen instanties, ontleent het UWV zijn bestaansrecht aan het feit dat het systeem reeds vanaf de geboorte van de mensen hun mogelijkheid heeft afgenomen om eigenhandig in hun basisbehoeften te kunnen voorzien, zonder daarbij afhankelijk te zijn van derden. Continue reading “De “dienstverlening” van het UWV – deel 1”