De “dienstverlening” van het UWV – deel 1

Gedurende mijn leven als loonslaaf ben ik vele malen werkloos geweest. Om aan geld te komen om in mijn eerste levensbehoeften te kunnen voorzien, was ik gedurende mijn werkloosheid afhankelijk van een uitkeringsinstantie, die thans bekend staat onder de naam UWV. Net als alle andere door de overheid in het leven geroepen instanties, ontleent het UWV zijn bestaansrecht aan het feit dat het systeem reeds vanaf de geboorte van de mensen hun mogelijkheid heeft afgenomen om eigenhandig in hun basisbehoeften te kunnen voorzien, zonder daarbij afhankelijk te zijn van derden. Lees verder “De “dienstverlening” van het UWV – deel 1”

Ontslag op staande voet – deel 5 – slot

Ik ging de rechtszitting vol vertrouwen tegemoet. Ik had middels een “vooraankondiging dwangbevel” door de gemeente Zevenaar aangetoond, dat de ventilatie op de tekenkamer niet voldeed aan het bouwbesluit. Daarbij kon ik aantonen dat de directie van Von Gahlen meerdere leugens had verkondigd. Hieronder kunt u de werkwijze van Von Gahlen nog eens doorlezen: Lees verder “Ontslag op staande voet – deel 5 – slot”

Ontslag op staande voet – deel 4

 

Wat uit het verzoekschrift van de advocaat van Von Gahlen bleek, dat zij mij afschilderden als een zeer lastige en vervelende werknemer en het gerechtvaardigd vonden mij op staande voet te ontslaan wegens werkweigering. Bovendien bleek uit onderzoek naar de luchtkwaliteit op de tekenkamer, dat de luchtkwaliteit goed genoeg was om in te werken, maar wel verbeterd diende te worden. Om deze stelling te bewijzen, werd het onderzoek aangevoerd, dat was uitgevoerd door André Winkes van de Arbo Unie Vestiging Arnhem. Hieronder heb ik de tekst en de schets van de plattegrond weergegeven, zoals deze door André Winkes in zijn verslag waren vastgelegd. Lees verder “Ontslag op staande voet – deel 4”

Ontslag op staande voet – deel 3

Na mijn ontslag op staande voet was mijn eerste prioriteit het rond krijgen van de bewijzen. Hiermee zou ik bij de rechter kunnen aantonen dat Von Gahlen in gebreke was gebleken en mij geen blaam trof. Wanneer je slachtoffer bent van een misdrijf, dan zal de politie onderzoek gaan doen en door middel van verkregen bewijzen proberen aan te tonen wat er (werkelijk) is gebeurd. In mijn geval was volgens de wet geen sprake van een misdrijf gepleegd door Von Gahlen, hoewel ik zelf van mening ben dat de directie van Von Gahlen zijn machtspositie had misbruikt en mij had mishandeld. Mishandeling is volgens de wet een strafbaar feit. Lees verder “Ontslag op staande voet – deel 3”

Ontslag op staande voet – deel 2

We waren inmiddels een jaar verder en het was begin 2007. Helaas bleek dat Theo nog altijd niets met mijn rapportage had ondernomen ten aanzien van de werkwijze op de tekenkamer. We hadden zelfs een cursus projectmanagement gevolgd en daarvoor had Theo zonder overleg twee projectleiders op de tekenkamer aangewezen. De twee “gelukkigen” bleken de twee jongste werknemers te zijn die Theo het makkelijkst kon “aansturen”, zoals hij dat wenste. Overigens veranderde er verder voor ons niets en het bleek in de praktijk meer een administratieve benoeming te zijn. Mijn collega’s en ik rommelden nog altijd op dezelfde manier aan bij het maken van onze tekeningen. Het klinkt ongelooflijk, maar wat betreft de ventilatie was er ook nog niets verbeterd. Bij Von Gahlen heerste nu eenmaal een dictatoriaal bewind. De mensen op de machtsposities deden gewoon waar zij zin in hadden en hadden weinig tot geen inlevingsvermogen met betrekking tot de arbeidsomstandigheden van hun personeel. Lees verder “Ontslag op staande voet – deel 2”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 4

Wanneer u met lezen tot hier bent gekomen en het u ook nog eens is gelukt aandachtig de stof tot u te nemen, dan is dat een compliment waardig! Het merendeel van de mensen is te druk met van alles en nog wat en kan blijkbaar geen noodzaak, tijd en/of interesse vinden om deze serie van vier artikelen te lezen. Volksstammen investeren vooral ’s avonds vele uren voor de televisie om de collectieve hypnose in stand te houden door de nieuwste versies conditioneringen voor zoete koek tot zich te nemen. Deze programma’s worden aangeboden middels de door de aristocratie uiterst vernuftige propagandakanalen in full colour high definition formaat met verbluffende geluidseffecten, waarbij vanuit de luie stoel het type programmering passend bij het individu kan worden gekozen. Lees verder “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 4”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 3

De zitting was op 13 mei 2016 in één van de zalen in het Gerechtsgebouw te Zwolle. Het college was als volgt samengesteld:

W.J.B. Cornelissen, voorzitter

prof. mr. J.C.J. Dute, lid-jurist

E.I. van Dijk, dr. A.N.H. Weel, E.H. The- van Leeuwen leden-geneeskundigen

B.E.H. Zijlstra-Bauer, secretaris. Lees verder “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 3”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 2

In deze reeks artikelen doe ik uitgebreid verslag over hoe ik in 2015 een klacht heb ingediend bij het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle aangaande het handelen van mevrouw Kalteren, die in de functie van bedrijfsarts was ingehuurd door mijn voormalige werkgever. Omdat bepaalde essentiële zaken niet te bewijzen zijn, was het aangaande deze zaken haar woord tegen het mijne. Om niet wegens smaad en laster te worden vervolgd, doe ik dan ook uitgebreid verslag van drie versies aangaande het handelen van mevrouw Kalteren. U krijgt mijn versie te lezen en de versie van mevrouw Kalteren. Aan de hand van deze twee versies en het geleverde bewijsmateriaal (of het ontbreken daarvan) diende het Tuchtcollege een beslissing te maken. De beslissing van het Tuchtcollege is de derde versie van het verhaal. Zowel de zittingen als de beslissingen (uitspraken) van het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg zijn “openbaar”. U kunt dan ook alle essentiële documenten lezen, die door beiden partijen zijn aangedragen gedurende de Tuchtrechtelijke procedure, alsmede de beslissing van het Tuchtcollege. Lees verder “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 2”

Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 1

Indien u wilt, kunt u de delen 1 t/m 4 overslaan en met deel 5 beginnen, omdat in deel 5 een korte samenvatting is gegeven van de eerste vier delen.

Het is inmiddels de meeste mensen wel duidelijk dat het systeem niet de mensheid dient en dat er broodnodig verandering dient te komen. De oplossing voor de talloze problemen zal nooit in gang worden gezet door het systeem en de mensen (op een enkele uitzondering na) die een goede positie in het systeem hebben weten te bemachtigen, terwijl dit systeem uiteindelijk alleen maar problemen heeft veroorzaakt. De welwillende en door het systeem buitenspel gezette mensen achten zichzelf machteloos om het systeem ten goede te kunnen veranderen of zelfs te kunnen stoppen. Toch blijven deze mensen het tot op het bot verrotte systeem braaf gehoorzamen en steunen, waardoor het systeem in stand wordt gehouden. De mensen die behoren tot de witte boorden of een andere vooraanstaande positie in het systeem hebben weten te bemachtigen, zullen nooit hun behaalde positie vrijwillig opgeven. Tevens zullen zij nooit toegeven, dat zij hun werk niet naar behoren doen of hun positie ten koste van onschuldige mensen misbruiken. Om te laten zien dat het systeem tot op het bot verrot is, doordat het gebaseerd is op angst, uitbuiting, leugens, anonimiteit en geheimhouding, is het tijd dat het systeem een gezicht krijgt. Lees verder “Het tweede (!) arbeidsconflict – deel 1”